આર્ટીકલ ઈમેઈલમાં મેળવવા તમારું ઈમેઈલ સબમિટ કરો

શિયાળા ની એ સોનેરી સવાર !

Follow Me on Twitter -


Click here to Follow Me on Instagram

ઉગે છે સુરખી ભરી રવિ મૃદુ હેમંત નો પૂર્વ માં ;
ભૂરું છે,,નભ સ્વચ્છ સ્વચ્છ , દીસતી એકે નથી વાદળી :
ઠંડો હિમભર્યો વહે અનીલ શો ઉત્સાહ ને પ્રેરતો ;
જે ઉત્સાહ ભરી દીસે શુક ઉડી,,ગાતા મીઠા ગીતડાં ;
મધુર સમયે તેવે ખેતરે શેલડીના .
રમત કૃષિવલોના બાલ નાના કરે છે .
કમલવત ગણીને બાલ ના ગાલ રાતા ;
રવિ નિજ કર તેની ઉપરે ફેરવે છે .
વૃદ્ધ માતા અને તાત : તાપે છે સગડી કરી ;
અહો કેવું સુખી જોડું વિધાતાએ નીર્મ્યુદીસે !!
કવિ  કલાપીએ સવાર નું પરફેક્ટ વર્ણન તો ઉપર ની પંક્તિઓ માં જ કરી દીધું છે . પૂર્વ માં સુર્ય ઉગી રહ્યો છે , ભૂરું આકાશ છે એકેય વાદળી નથી. ઠંડો ઠંડો ઉત્સાહ ને જગાવતો પવન વાય રહ્યો છે એજ ઉત્સાહ માં પોપટ ઉડાઉડ કરી મીઠા ગીત ગાય રહ્યા છે. એજ સમયે શેરડી નાં ખેતર માં લાલ લાલ ગાલ વાળા ખેડૂત નાં નાના ભૂલકાઓ રમી રહ્યા છે , સુરજ તેના પર જાણે હાથ ફેરવે છે. વૃદ્ધ માતા અને ખેડૂત સગડી તાપી રહ્યા છે . એકદમ પરફેક્ટ વર્ણન. જેને એ શિયાળા ની સવાર જોઈ છે એને જ અનાદર નો ભાવ સમજાય, બાકી ૯-૧૦ વાગે શહેર ની વચ્ચો વચ્ચ ઊઠવા વાળા ને આ નેચરલ આનદ ની ક્યાંથી ખબર હોઈ !

Breakfast
મારી  બાળપણ ની શિયાળા ની સવાર ની વાત કરું તો કૈક આવી હતી . સવારે ૫-૩૦ થી ૬ ની વચ્ચે ઉઠી ને સીધું રસોડા માં ઘુસી જાવા નું . ચુલા પાર ગરમ બળબળતા પાણી નું તપેલું ભરેલું હોઈ. એમાં થી લોટા માં થોડું પાણી ભરી મીઠું નાખી કોગળા કરી નાખવા ના ( બ્રશ ક્યારેક જ કરતો ..). પછી એ ચુલા પાસે બેસી તાપતા તાપતા નાસ્તો કરવા નો . નાસ્તો પણ કેવો , ચુલા ની ફરતે ગોઠવેલી ગાડાના વ્હીલ જેવી ગરમ ગરમ ભાખરી હોઈ , બા(મારા દાદી )એ  વહેલી સવાર માં બનાવેલ તાજા માખણ નો પિંડો હોઈ , સાથે ખીચી નો પાપડ હોઈ અને ચુલા નાં દેતવા પર રાખેલી ગરમ ગરમ ચાઈ હોઈ . મજ્જા પડી જાય . 

પછી સવારે ૮-૯ વાગે એટલે શેરી માં કુમળા તડકે કોથળો પાથરી વિટામીન ડી લેવા  બેસી જવાનું . ત્યાં બેઠા બેઠા હોમવર્ક કરીએ કા તો ચિત્રો દોરીએ. જો અદા (પાપા ના મોટાભાઈ ) શેરડી લાવ્યા હોઈ તો ત્યાં તડકે બેઠા બેઠા શેર-
ડી ખાવાની .મને શિયાળા માં સૌથી વધુ ભાવતું ફ્રુટ (ફ્રુટ !!?) હોઈ તો એ છે ચણીયા બોર . હા લાલ લાલ ચણીયા બોર ખાવાની મજ્જા પડી જાય. એનો ખટમીઠો સ્વાદ જ એવો હોઈ કે ગમે તેટલા હોઈ તો પણ ખવાય જાય. આ ચણીયા બોર તો હું અને મારો કઝીન ભાઈ રોમિલ જ વગડા માં જઈ વીણી આવતા .

તાપણું



પછી સવાર ની સ્કુલ થઇ ત્યારે પણ સ્કુલ નાં ટાઈમ કરતા અડધા કલાક વહેલું પહોચી જવાનું . અને ગામ નાં પાદરે ,સ્કુલ ની બહાર મોટું તાપણું કરીએ. સવાર સવાર માં તાપી ને ઠંડી ઉડાવતા ઉડાવતા ગપ્પા મારવા ની એ મજા કૈક અલગ જ હતી .

" બધું લઇ લે પાછું મને મારી એ જીંદગી પાછી આપી દે "     
હવે તો એ દિવસો આવવા લગભગ અશક્ય જ છે . સમય પણ બદલાય ગયો છે અને એ ગામડું પણ. પરતું અંદર સચવાયેલી એ યાદ હજુ એવી ને એવી જ મીઠી લાગે છે .હું મારી જાત ને ખુશનસીબ માનું છું કે મેં આ રાજાશાહી આનંદ માણ્યો છે .

બીજી પોપ્યુલર પોસ્ટ્સ -
  1. ઓવર એક્સાઇટેડ લોકો !!
  2. લાંબી લાઈનો અને ટૂંકી જીંદગી !!
  3. "પતંગિયા ની પ્રીત "
  4. એ (બિચારા !!)મોબાઈલ વગર નાં લોકો ...!!
-

Comment with Facebook